Full moon thoughts and releases
Vandaag is het volle maan en deze volle maan staat voor bezinning. Volle maan is voor het loslaten en nieuwe maan voor intenties. Ik dacht laat mij dit even opschrijven en met jullie delen. Bezinning betekend het nadenken, gebruik van je verstand. Bezinnen betekend "zich ~ op, over" opnieuw ergens over nadenken. Deze volle maan heeft me doen realiseren dat ik mijn handrem los moest laten en dat ik alle remmen om mij heen verwijder had, maar mijn eigen moest verwijderen.
Dit is waar ik over na moest denken, mijn eigen toedoen. Het achterhouden van mezelf, omdat ik op dit moment het enige was wat mij tegenhield. Ik verlos mezelf van mezelf, door verder te gaan zonder mezelf tegen te houden. Door de pijn die ik voor mezelf creëer door me vast te houden aan het verleden. Ik dacht dat ik dit al gedaan had, maar niet volledig.
Ach lieve Gail, zie jezelf, zie jezelf zoals je bent. Ik ben mijn eigen geluk, ik moest alleen weer licht erop schijnen. Het universum veegt constant mijn rode loper en het is tijd om er weer op te durven staan. Wetende dat het licht op mij zal schijnen, omdat ik het schijnen waard ben. Als je het universum en je guides vraagt of toestemming geeft je te wijzen wat je nodig hebt, zal het zich aan jou wijzen. Het universum heeft mij de afgelopen week meerdere dingen laten zien.
Ik zal beginnen met dat ik mijn pijn loslaat, ik laat mijn verdriet los, mijn woede, schuldgevoelens en haat naar mezelf toe los. Verschillende films, series, filmpjes, gedachtes en bezinningen hebben mij hier gebracht om de puzzelstukjes voor dit moment koppelen. Deze week bracht bij mij omhoog dat ik het licht op mezelf moet schijnen, dat ik mezelf moet zien, dat ik moet stoppen mezelf tegen te houden, dat ik verder moet en mag gaan, dat ik genoeg ben en ervoor moet gaan.
Ik leer door te kijken naar andere, door te zien wat ik wel en niet wil, maar ook door te zien wat ik bij mezelf niet zou kunnen zien. Ik zat gister de film: The mirror has two faces laten zien. Vandaag heb ik de film afgekeken en iedere keer keek ik naar Barbra en dacht ik wat is ze mooi terwijl zij zichzelf als lelijk zag. De mensen om haar heen zagen haar ook als niet mooi genoeg en ik besefte mij dat de enige reden waarom ze "lelijk" was, omdat ze zichzelf als lelijk zag. Precies hetzelfde wat ik ook had, ik was niet lelijk om hoe ik eruit zag. Ik was lelijk door hoe ik mij voelde en mijn omgeving ging daar in mee. Een uit de hand gelopen creatie van mijn binnenwereld die zich weerspiegelde in mijn omgeving.
Waar jij je het meest mee bezig houdt, is waar je meer van creëert in je leven. Ik hield me het meest bezig met de dingen die ik niet leuk vond en zelfs nu ben ik nog bezig met het verwerken, verwijderen en aanpassen van deze gedachtes. Ik kwam deze week ook erachter dat het uitschakelen van mijn emoties een naam heeft en dit heet apathie. Bezig met het inschakelen van mijn emoties en het plaatsen van een spiegel voor mezelf, om te zien wat ik graag aan wil passen.
De eerste persoon waarvan ik echt gehoord heb dat ik mooi ben is mijn psycholoog. Op de meest oprechte manier die ik ooit gehoord heb. Hij is de eerste persoon waardoor ik mij echt gezien voelde en dat was 1 jaar geleden. 24 jaar en voor het eerst gezien voelen wauw. Nu ik er over na denk, tuurlijk had ik het zo moeilijk om mezelf te zien. Mijn zusje moest mij er afgelopen week aan herinneren dat ik niet verantwoordelijk was voor het opvoeden van mezelf en me daarom niet verantwoordelijk moest stellen voor dat wat ik mezelf niet aangeleerd heb.
Mijn moeder heeft daar best gedaan, maar je kan niet een moeder en een vader tegelijkertijd zijn. Ik voelde altijd een gebrek aan iets en kon het niet plaatsen. Rara wat ik deze week zag, een man die sprak over dat veel moeders allen vaders zijn en geen moeder. Toen klikte het, mijn moeder heeft ook haar gevoelens uit gedaan. Haar gevoel naar haar kwetsbaarheid en alle gevoelens die bij de vrouwelijke energie hoort. Dingen die ik mezelf aan heb geleerd, teveel van gaf en niet mee wist wat ik ermee moest doen.
Een meisje hoort haarzelf niet te leren hoe ze een vrouw moet zijn en ook niet hoe een man moet zijn. En omdat ik niet wist hoe ik dit moest doen gaf ik mezelf de schuld, maar dat was niet aan mij. Wat een schuldgevoel hoort daar bij zeg, schuld die niet voor mij is om te dragen. Ik laat de lasten die ik op mezelf gezet heb los, want ik ben er klaar mee. Ik kan mezelf nu pas echt dingen leren en zelfs dan zal ik ook moeten leren van deze momenten. Ik ben moe van moe zijn en ga deze energie ergens anders op richten.
Al die tijd had ik mijn omgeving vergeven en niet mezelf, ik vergeef mezelf nu volledig. Completely incomplete, because I'am growing each and every moment. Mijn omgeving en ik beleven iedere dag voor het eerst, dus nu zal ik daar ook van genieten en mezelf vergeven voor de dingen die ik niet goed voor mezelf doe zoals ik dat bij andere doe.
Ik ben er nu volledig klaar voor om mijn omgeving los te laten en een nieuwe te ontdekken. Zucht zo het ontdekken van jezelf is a road men, wauwie. Ik heb er in ieder geval zin in.
I release, I release, I release. Thank you and Asé.