Terugblik op mijn Restart - part 1
Geschreven op 10 augustus 2021
Vandaag wil ik even mijn gevoelens opschrijven en met jullie delen, so let's talk for a minute. Vannacht ben ik best lang wakker geweest, till the sun came up and the world started becoming active. De afgelopen maanden voornamelijk ben ik intens met mezelf bezig geweest om een uitbreiding van mezelf te creëren. De afgelopen jaren ben ik bezig geweest met het werken aan mezelf en ik heb verschillende periodes meegemaakt in dit proces. De afgelopen 8 maanden voornamelijk ben ik weer diep terug gegaan in mezelf. Ik heb zoveel van mijn oude identiteit losgelaten om mezelf weer te leren kennen en ontdekken wie ik ben. Gister was een dag van heldere realisatie.
Ik zat een filmpje van mezelf terug te kijken en zag een onderdeel van mijn groei. De groei die ik gemaakt heb in de afgelopen 1,5 maand zijn verbazingwekkend. Voor ik het filmpje tegenkwam dacht ik de keuze die ik gemaakt heb om me te laten sturen door mijn guides en the Divine. In het filmpje vroeg ik mezelf wat ik moest doen om verder te komen, wat ik meer moest doen en hoe ik dat kon uitzoeken. Ik moest lachen want ik gaf mezelf voor ik op het filmpje antwoord gaf al een ander antwoord. Ik ben in 1,5 maand gegaan van het MOETEN weten van HOE ik iets moet doen, naar het gaan waar mijn pad me brengt.

De avond ervoor had ik een gemediteerd en dit is de 2e keer dat ik moest huilen nadat ik klaar was met mijn meditatie. Ik voelde rust, ik voelde dat mijn nieuwe gevoelens sterker waren dan de gevoelens die ik eerst had. De afgelopen paar weken heb ik het rustiger aan gedaan. Als ik kijk naar hoe ik mijn leven liet leiden (lijden) in plaats van sturen. Ik genoot niet van wat ik deed en wie ik was. Ik genoot van momenten, maar niet van mijn leven. Nu begin ik te leren houden van mijn leven, omdat dat wat ik de wereld voor mij had laten creëren losgelaten.
Ook ben ik de afgelopen maanden met mijn gedachten bezig geweest op een manier dat ik mezelf niet aan het af katten was, maar aan het corrigeren. Corrigeren op een manier van begrip, een manier van communiceren met mezelf zoals ik gezien heb dat ik prettig vind en graag gehad zou willen. Ik ben mijn eigen moeder, vader, dochter, zus, tante, het maakt niet uit in welke vorm ik mezelf nodig heb. Ik zorg ervoor dat ik dat voor mij ben om zo mijn beste ik te zijn. Ik probeerde een life hack / cheat code te zoeken om mijn proces te versnellen. Ik heb een paar weken of maanden geleden besloten om geen cheatcode meer te zoeken of gebruiken, maar om het gewoon te doen.
Ik kwam erachter dat ik nog steeds teveel druk en haast zetten achter mijn proces. Ik denk dat ik dat vorige week echt los heb kunnen laten, als ik je zeg dat het was alsof ik een zware tas of zo los had gelaten... Wauw. Wat een opluchting, een gewicht waarvan ik dacht dat het veel lichter was. Waarom zou je misschien denken.. Nou omdat ik al heel veel werk aan mezelf heb gedaan, naast de afgelopen maanden ben ik al jaren bezig. Ik heb de afgelopen 1,5 jaar wel meer hulp gehad. Ik ben van mening dat dit mij geholpen heeft om de technieken die ik voor mezelf gecreëerd had, met de manier van kijken van mijn psychologen en hun technieken ervoor gezorgd heeft dat ik zoveel voor mezelf heb kunnen doen. Dat ik dit keer ook meer doorgezet heb, omdat ik het eerder gedaan had en een steunpilaar had. Wetende dat ik deze weg zou bewandelen, maar dat ik dan een stevige fundering zou hebben gecreëerd voor mezelf.

Ik heb mezelf de afgelopen periode gevraagd wat ik moest doen en één van mijn antwoorden was vertrouwen. Vertrouwen in mezelf, mijn guides en the Divine. Ik was daaraan aan het werken om mezelf te vertrouwen, zodat ik mijn guides kon vertrouwen. Ik heb altijd gezegd dat mensen bv in God of Allah geloven, omdat vele iets moeten doen voor een ander om het gemakkelijker te maken voor henzelf of om verantwoording aan te geven. Ik vond altijd dat ik dat voor mezelf moest doen, dat is de reden geweest dat ik mij niet aangetrokken voel door de kerk. Ik was deze gedachte vergeten tot nu in dit moment, maar diep van binnen was het er toch.
Ik deed het voor niemand niet voor een ander, maar ook niet voor mezelf. Dit is één van de redenen waarom ik mij niet heel voelde. Ik miste een deel van mezelf, omdat ik niet compleet was. Ik heb in deze 1,5 maand ook mijn schaduwkant geaccepteerd en samengevoegd met mijn lichte kant. Ik heb de 2 kern puzzelstukken van mijzelf bij elkaar gezet om zo hieromheen te kunnen werken. Om mijn innerlijke zelf compleet te maken om zo het meest en het beste van mezelf te kunnen genieten. Om zo de rest te ontdekken en te plaatsen op de voor mij juiste plek. Ik heb ruimte voor mezelf gecreëerd om plek te maken voor de dingen die mij gelukkig maken.
Ik besloot om open te staan voor alle mogelijkheden of ja ik begon mezelf ermee te confronteren. Door mezelf aan te spreken en te vertellen dat ik helemaal niet alleen negatieve uitkomsten voor mezelf hoefde te zien. Dat ik ook het positieve mocht en kon zien, omdat deze ook bestaat. Omdat ik deze ook mag en kan ervaren en omdat het leven zoveel meer te bieden heeft dan de ervaringen die ik bedacht voor mezelf. Ik besefte mij vandaag dat ik nu meer van mezelf hield dan ooit te tevoren. Dat ik mezelf nu op een hele andere manier heb geaccepteerd, omdat ik nu begrijp dat ik ook mag leren en dat betekent dat ik soms een keus maak die ik later toch anders zou willen doen.