Wij en de jeugd van tegenwoordig

Op 29 maart was ik even naar buiten en ik zag een aantal kinderen met wat leidinggevende. De kinderen moesten een vuurtje maken op de ouderwetse manier. Er was een jongetje die een opmerking maken over dat hij het niet leuk vond en liever "kon gaan spelen". Op dat moment vond ik zijn opmerking jammer, omdat het een levensvaardigheid is waarvan ik dat ook geleerd zou willen hebben. Aan de andere kant na dat ik er over nagedacht had, was ik toch blij dat ook graag wilden spelen.

Het was leuk om te horen dat een kind wilden spelen. Dat kinderen door deze tijd van binnen zitten, het buitenspelen weer beginnen te waarderen. Ik denk dat het nu aan ons is om ze weer beide te leren net als wat wij hadden. Ik moest meteen terugdenken aan mijn tijd op school. Wij gingen naar de speeltuin in de buurt met verschillende klassen, de schooltuin, techniekles, kunst en beeldvorming en alle buitenschoolse activiteiten die verplicht waren. Op dat moment wilden ik het eerst niet doen, maar als ik het eenmaal deed genoot ik ervan. Als ik terugkijk naar die tijd heb ik er echt van genoten en was dit een leuke manier om nieuwe dingen te leren en proberen. 

Wat is het om een mens of kind te zijn? Ik denk het ervaren en beleven van de situaties die deze wereld te bieden heeft. Alle ups en downs zijn belangrijk voor onze groei, maar ook alles eromheen. Alles wat wij vergeten en wat wij niet kennen, herkennen of erkennen. 

Onze generatie is ouder geworden, maar de generatie van voor ons ook. De mensen die ons aan het begeleiden waren om te genieten van het moment en het leven zijn nu ook veel ouder. Wij moeten deze taak op ons nemen en de generatie van na ons leren en laten genieten zoals wij dat ook gedaan hebben. Wij moeten ze pushen en ondersteunen om door te gaan, maar op hetzelfde moment leren hoe zij zichzelf kunnen motiveren om door te gaan.

Ik zag laatst een bedrijf voorbijkomen en ik zal hun naam nog niet benoemen, omdat ik wat meer onderzoek moet doen. Maar als ik je zeg dat ik me zo prettig voelde bij de gedachte die ik kreeg van de omschrijving van hun bedrijf, it was amazing! Een plek waar verschillende generaties samen kunnen komen en leren... wauw. Dit is iets wat ik lang niet meer gezien heb. Iets wat ik vroeger veel zag en behoorlijk vervaagd is.

Ik kan me nog herinneren dat de kinderclub er was. Ook al was ik niet gelovig op die manier was het een leuke ervaring om mee te maken. Eerlijk is eerlijk, als ik geïnteresseerder was in de kerk had dit voor een betere manier van discipline gezorgd.  Er was scouting, TOS (wat ik amazing vond) en vele sportclubs, met een lagere druk om te presenteren. Momenteel zijn er nog steeds sportclubs, iknow iknow, maar wat ik zag in mijn omgeving is dat de druk die gelegd werd minder was dan wat nu op de kinderen gelegd wordt. Vergis je niet, ik weet en begrijp waarom dit gebeurd is, vele ouders kunnen het tegenwoordig niet meer betalen. Dus wanneer een kind de kans krijgt om zoiets te doen, wordt er verwacht dat je presenteert. 

Wat wij vergeten zijn is dat dit een behoorlijke druk zet vooral op kinderen, want zo krijgen zij de indruk dat je moet presenteren ook al vind je het niet leuk. Dat je moet presenteren en dat er geen plezier bij hoeft te zijn, maar dat is eigenlijk niet zo. Wij moeten plekken creëren voor de kinderen en voor onszelf om vrij te zijn in wie wij zijn! Wij moeten onze kinderen leren te ontdekken wat ze leuk vinden en laten gaan wat niet op hun pad ligt. Vaak wordt er door andere een item of richting op je pad gezet die daar niet hoort en zonder de mogelijkheid om te laten gaan wat niet voor je is. Dit is iets wat wij moeten aanpassen, voor onze omgeving en iedereen die na ons komt.

Tegenwoordig zie je steeds meer eerdere generaties die dit ook door beginnen te krijgen en hun afval weg beginnen te gooien. The real declutter, het verwijderen van alles wat niet meer bij hun hoort! Hoe pijnlijk dat dan ook kan zijn, want soms zijn wij dat als persoon of is dat iets waarvan wij dachten dat dit een belangrijk onderdeel was. De gevoelens blijven en zijn echt, maar deze dingen zijn aan ons gegeven om te leren. Om een plattegrond te maken voor de weg die wij hebben bewandeld en gaan bewandelen. Het is voor ons om te weten hoe wij met het wat voor ons is om moeten gaan. Voor de echt goddelijke items die op ons pad behoren!

------------------------------------------------------------------

Toevoeging:

Divine timing for the win! Op het moment is de film Jumanji op de televisie en dit is een perfect voorbeeld van hoe het leven gaat. Voor hoe IK het leven zie. Wij krijgen opdrachten en kansen, dit om de opdracht uit te voeren met het einddoel niet in zicht. Niet wetende wat je moet doen, moet je de opdrachten uitvoeren en krijg je hints over waar je op moet letten. Wanneer je afgaat krijg je nog een aantal kansen, wanneer je niet leert van je fouten zit je vast in het spel of level. Ik ben van mening dat wanneer je je leven veranderd en weer openstaat voor vooruitgang, je levens creëert om door te gaan. Als je de opdracht juist hebt uitgevoerd ga je door naar de volgende opdracht en level. Door dit te doen groei je en breidt je je vaardigheden uit. Door de opdrachten die je voltooid heb geven de levels aan waar jij staat in het spel,wat je kan en behaald hebt. Door het spel te spelen met de juiste mensen zorg je ervoor dat je niet vast blijft zitten in een bepaalde level wat duidelijk niet je einddoel is.  

​------------------------------------------------------------------

Het doel is niet altijd duidelijk, maar je kan weten wat je einddoel is. Doormiddel van de opdrachten vind je je weg daar naartoe. Door de opdrachten te voltooien en te kijken naar het geheel kan je beginnen met het uitzoeken van je einddoel. De prijs is het voltooien van alle levels en genieten van de reis naar je einddoel en het behalen hiervan! Maar net als in een spel moeten wij ook van alle levels genieten, ook al heeft het ons lang geduurd om er doorheen te komen of het doel te bereiken. Net als in een spel waren alle opdrachten nodig om je einddoel te behalen! 

Ik ben van mening dat het doel van het collectief is, te lopen in het pad van liefde. Ik denk dat dit de eindlevel is van het gehele collectief van de mensheid!

Ik wens je veel succes met het schetsen en creëren van je plattegrond. Geniet van je dag! Geniet van dit moment en geniet van je leven! Heb je hulp nodig, vraag erom, maar onthoud wel... Vraag dit aan een persoon waarvan jij denkt dat die op één lijn staat met jou pad. Hou de uiteindelijke keuze ook bij jezelf, want jij bent de baas over jouw leven! Dit is iets wat wij onszelf en elkaar moeten leren en daar bedoel ik alle generaties mee! 

Ik wil jullie vertellen dat ik trots op jullie ben, dat ik trots op mezelf ben en iedereen die bezig is. Niet iedereen zal leren in dit leven en zal terugkomen om het leven af te maken of opnieuw te doen. Dat is allemaal oke, iedereen heeft zijn eigen pad en moet op zijn eigen manier leven. Ik hoop wel dat het collectief besluit om te genieten van dit leven en daarvoor moeten wij beslissingen maken die soms in het moment heel pijnlijk voelen. Maar vergeet niet dit is voor ons om te leren, om onze plattegrond in te zien en de weg te bewandelen!